Ben (Thomas Ryckewaert) en zijn vriendin Tinka (Maartje van de Wetering) wonen met hun tweejarige dochtertje Cindy in het Brabantse dorpje Waldstille. Wanneer ze na een uit de hand gelopen carnavalsavond dronken in de auto stappen, komt Tinka om het leven bij een verkeersongeluk. Ben, die achter het stuur zat, belandt in de gevangenis en Tinka’s ouders krijgen de voogdij over Cindy. Langzaam gaat iedereen verder met hun leven. Als Ben na een paar jaar vrijkomt, verwijten zijn verbitterde schoonouders hem nog altijd de dood van hun dochter en haalt hij de woede en het verdriet van zijn complete dorp op de hals. Tinka’s zus Debbie (Jelka van Houten) probeert te bemiddelen, maar Ben zet alles op alles om het verloren gegane contact met Cindy te herstellen.
Waldstille ging eerder in première op het San Sebastian Film Festival en het Nederlands Film Festival. Hoofdrollen zijn voor Thomas Ryckewaert, Jelka van Houten en Maartje van de Wetering.

TOELICHTING REGISSEUR

Het menselijke ras is waarschijnlijk de enige levensvorm op aarde die zichzelf kan afvragen “Ben ik normaal of ben ik anders dan de rest?”. Een organisme dat naar zichzelf kijkt door de ogen van een ander. Wat is dat eigenlijk, hetgeen dat ons menselijk maakt? Wat is het waardoor er van je kan worden gehouden of waardoor je kan worden gehaat?
Het waren de eerste vraagstukken die mij naar Waldstille leidden. Het moest een film worden over een man die zijn eigen kruistocht aflegde en zich moest bevrijden van zijn verleden. Een man, en geen vrouw, omdat ik hem enkel op zijn emotie wilde laten leven, op kundige wijze narcistisch en manipulerend zoals ik, een regisseur. Een personage waarbij je vraagtekens moet zetten over zijn goede bedoelingen en waarover het publiek oordeelt.
Zijn strijd plaatste ik in een dorp om de buitenwereld extra voelbaar te maken. Dat dorpje kreeg de naam Waldstille en de locatie werd mijn oorspronkelijke geboortedorp waar ik tot mijn 18e woonde rond alle miseries die ik mijn ouders als tiener oplegde. Mijn adolescente agressie en gebrek aan discipline zorgde voor afgunst bij andere vaders en moeders van klasgenoten. Men bekeek mij als de bron van het kwaad. Het rebelse gedrag van hun eigen kinderen werd op mij afgeschoven en resulteerde in een verbod om met mij om te gaan. Deze voedende bodem en zelfreflectie gebruikte ik voor Waldstille om het scenario urgenter en levendiger te maken. Kunst moet immers persoonlijk zijn, vol van schaamte.
Daarnaast wilde ik de film een mysterieuze klank geven maar zijn realistische kwaliteit behouden, zonder romantiek of intellectualisme. De karakters hadden zelf het werk te doen waarbij hun gevoelens en drijfveren het verhaal moesten overstijgen. Dat verhaal heb ik zoveel mogelijk geprobeerd te elimineren zonder dat de constante spanning over hoe het zal aflopen verloren gaat. Belangrijke gebeurtenissen en situaties zijn weggelaten waardoor ik hoop de film levendig te houden en de kijker vragen te stellen.
Cinema is immers iets van de kijker vragen, zodat iedereen nadien “iets” anders beleefd kan hebben. Hetzelfde geldt voor een schilderij of een boek. De keuze om te voelen of te denken moeten niet opgedrongen worden, maar vrij zijn.
Waldstille gaat over vergeving en schuld. Het is een stap voor mij als mens en als regisseur waarbij ik mijn crew en cast dankbaar ben. Het is een ode aan mijn verleden en de demonen van toen. Waarbij ik het kind achterlaat en de filmmaker in mijzelf omarm, met nog meer ambitie, liefde en onmogelijkheden.
– Martijn Maria Smits

 

Vanaf 30 maart 2017 is WALDSTILLE te zien in de filmtheaters:
Amsterdam, EYE; Amsterdam, De Filmhallen; Amsterdam, Ketelhuis; Den Haag, Filmhuis; Utrecht, 't Hoogt; Amersfoort, De Lieve Vrouw; Den Bosch, Verkadefabriek; Maastricht, Lumiere Cinema; Eindhoven, NatLab; Breda, Chasse Cinema; Hoorn, Cinema Oostereiland; Enkhuizen, Cinema; Arnhem, Focus Filmtheater; Alkmaar, Filmhuis; Concordia, Enschede; Pathé City, Amsterdam

FILMPOSTER Waldstille

Nederland; 2016; kleur; 90 minuten; Dolby 5.1;
Nederlands gesproken;

Credits

Regisseur:
Acteurs: Thomas Ryckewaert, Jelka van Houten, Maartje van de Wetering, Zinsy de Boer, Johan Leysen, Marie-Louise Stheins, Jappe Claes, Olga Louzgina, Oscar Van Rompay
Productie: Circe Films
Camera: Frank Van den Eeden
Muziek: Rutger Reinders
Montage: Ruben van der Hammen
Scenario: Martijn Maria Smits
Design/Set decoration: Vera van de Sandt
Sound-Design: Jan Schermer, Vincent Sinceretti

Over de regisseur:

Martijn Maria Smits (1980) is een Nederlandse filmregisseur. Hij studeerde in 2006 af aan de Nederlandse Film en Televisie Academie. Zijn eindexamenfilm OTZENRATH ontving Internationale prijzen waardoor hij snel de kans kreeg om een eerste lange speelfilm te maken: C’EST DÉJÀ L’ÉTÉ (2010), de eerste Nederlandse low-budget film die een nominatie kreeg in de Tiger Competitie en een speciale vermelding van de Kring van Nederlandse Filmjournalisten. De film ontving tevens een Gouden Kalf voor Beste Muziek en werd genomineerd voor het Beste Scenario. Na zijn eerste speelfilm maakte hij voor televisie het drama ANVERS (2010) waar hij een Gouden Kalf en een Fipa d’Or voor won, het tv-drama DE HOER EN HET MEISJE (2011) en de tv-film VOOR EMILIA (2014), waarvoor Loes Schnepper het Gouden Kalf Beste Actrice Televisiedrama won. In 2011 nam hij deel aan het Torino Film Lab met een nieuw speelfilmplan. Hieruit kwam WALDSTILLE voort.

WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE WALDSTILLE

De pers over WALDSTILLE

Volkskrant 4 ****
Waldstille benadrukt hoezeer Martijn Maria Smits zijn roeping als beeldend verteller heeft gevonden.
+ interview met Martijn Maria Smits

Parool
Parool – recensie 4****
“Onmacht is het sleutelwoord in Waldstille, waarmee Smits zich bewijst als een uitstekende acteursregisseur”.

Cinemagazine 4 ****
De storm die hun doorsnee leven binnendrijft, is boven alles een menselijke.

Filmtotaal 4 ****
Waldstille een zorgvuldig geconstrueerd drama vol invoelbare situaties.

De Filmkrant 3½ ***
Een ernstig ongeluk. Een kleine gemeenschap. Waldstille van Martijn Maria Smits zoekt naar de fallout.

AD (en regionale persgroepdagbladen) 3 ***
Dit heftige familiedrama volgt een vader die verantwoordelijk is voor de dood van zijn vrouw na rijden onder invloed.

Trouw 3 ***
Een sociaal realistische stijl die het oeuvre van de door Smits bewonderde Waalse gebroeders Dardenne (‘Deux jours, une nuit’) in herinnering brengt, een familietragedie van binnenuit.

BN De Stem – interview Martijn

NRC/NRC Next 3 ***
Het is fascinerend om te zien hoe regisseur Martijn Maria Smits in een paar rake streken de verhouding tussen Ben en Tinka neerzet

“Writer-director Martijn Maria Smits knows how to build tension without relying on fraudulent melodrama. The result is a family drama drenched in believable anguish.”
Hollywood Reporter

“Regisseur Martijn Maria Smits leidt de helletocht die na het verkeersongeval ontstaat in goede banen. Doordat de afstand tot de personages aanvankelijk vrij groot is, wordt het nog belangrijker dat ze overtuigend worden neergezet. De acteerregie en het spel zorgen daar uitstekend voor. De afstand tot de personages wordt daardoor geen hinderlijk obstakel, maar geeft juist vrij baan aan inhoud en interpretatie.”
Cinemagazine.nl

“De sterke verbintenis met de plek en het verbreken van die verbintenis, waardoor het personage als een dolende geest verder zal moeten, zijn boeiende verwantschappen.”
De Filmkrant

0

Begin met typen en druk op enter om te zoeken