THE WAILING
In hun opwinding en schrik dachten ze dat ze een geest zagen.
Hij vroeg:
Waarom zijn jullie zo in de war?
Waarom die twijfel in je hart?
Bekijk mijn handen en mijn voeten maar.
Ik ben het Zelf.
Betast Me en je zult zien.
Een geest heeft immers vlees noch been, zoals jullie zien dat ik wel heb.
Lukas 24:37-39

“The Wailing” begint met dit citaat en vervolgt met de mysterieuze moord op leden van een familie in het rustige landelijke dorpje Gokseong, in Jeollanam-do, Zuid-Korea. Vrij vertaald betekent de dorpsnaam: ‘het gejammer’ en het is gelegen in een regenachtige, somber deel van het rurale Korea. Bewoners behandelen elkaar respectloos en met minachting, de regen komt met bakken uit de hemel en de grimmigheid sijpelt over alle wegen het dorpje binnen.
Bij aankomst met zijn teamgenoten op de plaats van misdaad, schrikt de zachtmoedige, sullige politieman Jong-gu van de verdachte. Leunend op een pijler van het huis waar de familie woonde, gedraagt hij zich als een krankzinnige, met vreemde rode blaren over zijn nek en gezicht.
Dit is slechts het begin van een serie moorden die het vredige dorpje in het verderf storten. De Politie concludeert op basis van gegevens van het ziekenhuis dat de moorden het gevolg van een collectieve verslaving aan giftige paddestoelen zijn. Maar al snel beginnen de geruchten zich te verspreiden: het wordt veroorzaakt door de nieuwkomer in het dorp – een vreemde Japanse man die altijd aan het vissen is. Niemand weet wanneer hij arriveerde en waarom hij er is. Wantrouwen en paranoia zijn nog de enige drijfveren van de dorpelingen.

Jong-gu begint na een ontmoeting met de mysterieuze vrouw Mu-Myeong de geruchten ook te geloven. Omdat ze hem vertelt dat ze de moordenaar met eigen ogen heeft gezien trekt hij naar het afgelegen huis van de Japanner en daar meent hij bewijzen te vinden. Als zijn dochter Hyo-jin vervolgens dezelfde symptomen als de slachtoffers krijgt en Jong-gu zich verliest in redeloosheid en machteloos geweld huurt hij de beroemde sjamaan Il-Gwang in, die met het oude Koreaanse sjamanistisch ritueel “gut” het kwaad moet verdrijven.

Wie te geloven, wat te geloven?

Het verhaal wordt gevolgd vanuit de perceptie van de stuntelende Jong-Gu. De man is grotendeels incompetent, erg laf en niet bijzonder geliefd bij zijn collega’s, zijn baas en zelfs niet bij zijn vrouw. De enige persoon die hem ondanks de onvolkomenheden lijkt te waarderen, onvoorwaardelijk van hem lijkt te houden, is zijn jonge dochter Hyo-jin. Tot ze bezeten raakt.

De grote kracht van de film ligt in de onvoorspelbaarheid. Het publiek blijft tot het einde in twijfel over het ‘kwaad’. Het kwaad zit in de heuvels, in het water, in de natuur, in de mens, in geloof. Na brengt het publiek consequent in verwarring door te wroeten in de geest, door te spelen met verwachtingen, door een werkelijkheid te presenteren die net zo snel weer verworpen dient te worden. Dat wat je ziet hoeft niet te zijn wat is.

Om de verwarring nog te vergroten speelt Na met een variatie op een andere bijbelse tekst.
Jezus antwoordt: “Ik zeg je, Petrus, deze nacht zal de haan niet kraaien voordat je driemaal geloochend hebt dat je mij kent.” (Lucas 22:34). Terwijl Mu-myeong zichzelf als niet-geest presenteert met het citaat van Lukas uit de opening van de film, Jong-gu niet meer weet wie hij moet geloven, de duivel zich lijkt te tonen, de sjamaan ondanks alles overtuigd van zichzelf zijn profetieën blijft verkondigen en de haan zich laat horen als de ultieme bevestiging dat de verloochening van al dat goed is is geschiedt, blijft het onbekende kwaad in de huizen rondwaren.
Het is een film die geen antwoorden geeft, horror die onderhuids doorwroet als de worm uit de beginscène. Een film die zich afzet tegen de mainstream Amerikaanse griezelfilm en in de langzaam sterker wordende maalstroom een bizarre vervlechting van verschillende genres, godsdiensten, culturen een stijlen is. De film is een combinatie van prachtige landschapscinema van het landelijke dorpje, een misdaad-thriller, een zombie-apocalypse, een sullig-komische politie exercitie, exorcisme en verschillende religieuze elementen uit het Oosten en het Westen.

”It was something that I couldn’t dare speak of. This result came from multiple interviews I had with leaders from several different religions… It all started from the question, ‘Could there be another reason?’ Is there a God? If there is, would he be always good?” aldus Na Hong Jin.

“After finishing THE YELLOW SEA, all I did was prepare this film.
I should have recognized my limits, but with this project I had encountered something truly fierce.
I really wanted to make it.”

Regisseur Na Hong Jin verbleef een jaar in de montagekamer en construeerde de film duidelijk met het doel de toeschouwer vele mogelijkheden voor te schotelen, vele vraagtekens te leveren. Hij stopte de film vol met mogelijke aanwijzingen. Daarnaast is het cinematografisch prachtig uitgewerkt, de landschappen zijn mysterieus aantrekkelijk en in de decoratieve regenbuien slaagt hij er in de dood en het verderf een eigen schoonheid te geven.

 

 

 

The plot, scripted by South Korean genre auteur Na Hong-jin (“The Chaser,” “The Yellow Sea”) makes no logical sense whatsoever, but his masterful use of suspense and gore will have audiences on tenterhooks for the entirety of its duration.

Na draws on ancient shamanistic traditions to evoke an obscure, primitive realm where violence lurks in nature and at home, and evil takes human as well as supernatural forms. At the same time, he puts western tropes from “The Exorcist,” “The Evil Dead” and even “Outbreak” through the blender, but the cryptic denouement, which delves into the abysmally dark cave of the human psyche, is pure Polanski.
Audacious casting is instrumental in balancing the film’s shifts between the earthy rural world and its arcane evocations of animism and cult religion, as well as hallucinatory fantasy.
The film, which can only be described as a supernatural, comedic crime film, revolves around a series of illnesses that have broken out in a remote village in Gokseong county in the south of South Korea. These strange illnesses, which see their victims contract a vicious skin condition, coupled with some really rather strange, violent behaviour, have only arrived after a stranger has entered town. It is now up to local police detective Jong-goo (Do Won Kwak) to investigate the outbreak, and after speaking with a mysterious young woman named Moo-myung, discovers that the illnesses may have more than a coincidental connection to the newcomer. As the investigation continues, Jong-goo’s only daughter suddenly contracts the disease, and he brings in local shaman Il-gwan (Jeong-min Hwang) to exorcise the demons in order to protect her while at the same time, also attempting unravel the truth behind the killer infection on the loose.

Vanaf 6 oktober 2016 is THE WAILING – GOKSEONG te zien in de filmtheaters.

Vanaf 30 mei 2017 op DVD verkrijgbaar!

filmposter the wailing

Korea; 2016; kleur; 156 minuten; Dolby 5.1;
Koreaans gesproken; Nederlands ondertiteld.

Credits

Regisseur:
Acteurs: Kwak Do Won, Hwang Jung Min, Kunimura Jun, Chun Woo Hee
Productie: Suh Dong Hyun, Kim Ho Sung
Camera: Hong Kyung Pyo
Muziek: Jang Young Gyu, Dalpalan
Montage: Kim Sun Min
Scenario: Na Hong Jin
Design/Set decoration: Hwang Hyo Kyun, Kwak Tae Yong (CELL)
Animatie: Cheong Jai Hoon (VFX)
Art direction: Yoo Sang Seob, Kwon Gui Duck (Action Choreographers)
Kostuums: Chae Kyung Hwa
Sound-Design: Park Yong Ki (Studio K), Kim Sin Yong (K.P.A)
Special effects: Kim Kwang Soo (Extreme.FX)

Over de regisseur:

Na Hong Jin (1974) heeft internationale erkenning verworven met zijn speelfilmdebuut THE CHASER (2008) en opvolger THE YELLOW SEA (2010). Hij realiseert een unieke kijk op genrefilms en heeft, door zijn aparte visuele stijl en gedurfde keuzes, dit volledig uitgewerkt tot het genre van de “Koreaanse noir”. Ongenadig hardvochtig en barmhartig tegelijk, verkent hij in deze film op diepgravende wijze de psyche, de instincten en de intuïtieve keuzes van mensen die opgejaagd worden en gecorrumpeerd raken door een onbekende entiteit, zonder dat hij dit definieert als zijnde werkelijkheid of inbeelding, als goed of kwaad.

THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG THE WAILING - GOKSEONG

De pers over THE WAILING – GOKSEONG

“The Wailing is een zinderend gefilmd en haast hallucinant spel van christelijke symboliek en oosters occultisme. De goedgedoseerde absurde humor maakt het verhaal nóg krankzinniger.”

5 ★★★★★ De Volkskrant

“Bekende genres, figuren en fenomenen, maar The Wailing is een volstrekt unieke helletocht. (…) The Wailing kan worden bijgezet in het pantheon van horrorklassiekers.”

 ★★★★ De Filmkrant

“Superieure griezelthriller van Na is een bloederige mix van J-horror, The Exorcist en Evil Dead, die de kijker tot het eind toe laat raden naar wie in de film nou Goed en Kwaad moeten voorstellen.”

5 ★★★★★ VPRO/Cinema.nl

“Een film die meer dan twee uur lang met elke plotwending nieuwe verrassingen brengt en dan zelfs het lef heeft om de kijker met het handen in het haar achter te laten.”

4 ★★★★ TROUW

“Door een ingenieus spel met het verwachtingspatroon te spelen, houdt regisseur Hong-jin Na de aandacht constant vast.”

lees de recensie
4½ ★★★★ Cinemagazine.nl

“Een epische mix van procedurethriller, plattelandsfarce en  THE EXORCIST, die je tot het allerlaatste moment laat afvragen wie en wat die bovennatuurlijke krachten toch kunnen zijn.”

lees de recensie
4½ ★★★★ Schokkend Nieuws

 

“The Wailing is sterk van suggestie en neemt ruim de tijd om de kijker te kapselen in een sfeer van groeiende verontrusting.”

4 ★★★★ Indebioscoop.com

0

Begin met typen en druk op enter om te zoeken