Pasolini vecht met zijn kunst tegen de bestaande orde. Zijn geschreven werk is provocerend, zijn films worden veroordeeld door de censoren, veel mensen houden van hem, en evenveel mensen haten hem. Net terug uit Stockholm, op de dag van zijn dood, werkt Pasolini in de ochtend aan zijn nieuwe roman en bereidt zich voor op enkele interviews later die middag over zijn laatste film: Salò, of de 120 dagen van Sodom. Hij luncht thuis met zijn geliefde moeder en beste vrienden, waaronder actrice Laura Betti. Hij speelt voetbal met de jongens uit de buurt en rijdt ‘s-avonds met zijn Alfa Romeo de nachtelijke, eeuwige stad in, op zoek naar avontuur. In het ochtendgloren wordt hij vermoord gevonden op het strand bij Ostia. In deze dromerige, hypnotiserende film, een kaleidoscopische mix van realiteit en fantasie, reconstrueert Abel Ferrara de laatste noodlottige dag in het leven van Pier Paolo Pasolini. We zien ook de acteur Ninetto Davoli, die in veel van Pasolini’s films speelde.


 

 

Cinema_di_PPP_frontweb
Deze publicatie verscheen ter gelegenheid van een landelijke manifestatie rond het filmische oeuvre van Pier Paolo Pasolini onder de noemer IL CINEMA DI PIER PAOLO PASOLINI -georganiseerd door Contact Film in samenwerking met het ITALIAANS CULTUREEL INSTITUUT te Amsterdam en het FONDO PIER PAOLO PASOLINI te Rome.

Deze catalogus bevat naast een uitvoerige filmografie een overzicht van het scenariowerk van Pasolini In de artikelen wordt onder meer aandacht geschonken aan zijn eigenzinnige beeldtaal, zijn passie voor de volkstaal en zijn pedagogische ketterij.

Vanaf 8 oktober 2015 is PASOLINI te zien in de filmtheaters:
Eye (Amsterdam), Filmhuis Den Haag, tHoogt (Utrecht), Lux (Nijmegen), Verkadefabriek (Den Bosch), Lumiere (Maastricht), De Lieve Vrouw (Amersfoort)

filmposter pasolini ferrara

Italië, Frankrijk; 2014; kleur; 87 minuten; Dolby 5.1;
Engels, Italiaans, Frans gesproken; Nederlands ondertiteld.

Credits

Regisseur:
Acteurs: Willem Dafoe, Riccardo Scamarcio, Ninetto Davoli, Maria de Medeiros
Productie: Capricci Films, Urania Pictures
Camera: Stefano Falivene
Montage: Fabio Nunziata
Scenario: Maurizio Braucci
Sound-Design: Julien Momenceau

Over de regisseur:

Abel Ferrara (New York, 1951) groeide op in The Bronx. Hij bezocht de filmopleiding aan de State University New York. Hij werd bekend met American independent (cult)films als The Driller Killer (1979), Ms. 45 (1981), King of New York, met Christopher Walken (1990), Bad Lieutenant, met Harvey Keitel (1992), The Addiction (1995) en The Funeral (1996).
Ferrara, tegenwoordig woonachtig in Rome, werkte in veel van zijn films met de acteurs Christopher Walken, Harvey Keitel en Willem Dafoe.

abel ferrara

Filmografie:
Not Guilty (For Keith Richards) (Short)
Nicky’s Film (Short)
Could It Be Love (Short)
9 Lives of a Wet Pussy (1976)
The Driller Killer (1979)
Ms.45 (1981)
Fear City (1984)
Crime Story (1986) TV series pilot
China Girl (1987)
Cat Chaser (1989)
King of New York (1990)
Bad Lieutenant (1992)
Body Snatchers (1993)
Dangerous Game (1993)
The Addiction (1995)
The Funeral (1996)
The Blackout (1997)
New Rose Hotel (1998)
‘R Xmas (2001)
Mary (2005)
Go Go Tales (2007)
Chelsea on the Rocks (2008)
Napoli Napoli Napoli (2009)
Mulberry St. (2009)
4:44 – Last Day on Earth (2011)
Welcome to New York (2014)
Pasolini (2014)

Director’s Statement:
“In search of the death of the last poet
 only to find the killer inside me
 Sharpening his tools of ignorance on the 
memories of never forgotten acts of
 kindness in words and deeds,
 ideas impossible to comprehend.
 In a school in Casarsa sit at my teacher’s feet
yearning then hearing the music of the waves 
that wash the feet of the
 messiah on the beach at Idroscalo,
 those who weave their spell in silver are forever bound to the lithe body
 of Giotto constantly in search of the creation of the winning goal 
forever offside forever in the lead of the faithful of which I am one.”
   Abel Ferrara, Rome 2014

PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI PASOLINI

De pers over PASOLINI

NRC HANDELSBLAD
2 HELE PAGINA’S
– Interview met Abel Ferrara en Willem Dafoe
– Achtergrondartikel over P.P. Pasolini
– Recensie (3***):
“Ferrara roept in zijn film een vrij compleet beeld op van de complexe kunstenaar.”

DE VOLKSKRANT
4****
“Fans van Pier Paolo Pasolini krijgen een liefdevol portret voorgeschoteld, een ode aan de intellectueel.”

TROUW
4****
“Monument voor een dwarse kunstenaar.”

HET PAROOL
4****
PASOLINI is Ferrara op zijn best.”

AD
4****
In menig opzicht is dit een profetische film.”

DE GELDERLANDER
4****
“Profetisch filmportret toont dood van Pasolini.”

DE FILMKRANT (nr. 1 van Must See films oktober)
4****
“Ferrara’s portret van Pasolini is niet ver verwijderd van diens eigen ‘Il Vangelo Secondo Matteo’, ook zo’n portret van een aangekondigde dood, vol wanhoop en verlossing.”

lees de recensie
interview met Ferrara en Dafoe

CINEMAGAZINE.NL
4****
“Pasolini is niet alleen een geslaagde ode aan de persoon, maar vooral ook een interessante en goed geconstrueerde reflectie van zijn werk en ideeën zelf.”

lees de recensie

CINEMA.NL
3***
“Ferrara’s Pasolini is een avant-gardistische hommage aan de controversiële regisseur.”

 

“It’s profane and it’s precious and it glows like the moon.”
The Guardian

“A kaleidoscopic look at Italian radical filmmaker Pier Paolo Pasolini fascinates while it demonstrates how much his life cries out for a film worthy of his genius.”
HeyUGuys

“Working in the most white elephantine of genres, Ferrara has produced one of its few termitic entries.”
Slant Magazine

“Ferrara tells us so much more about Pasolini – the filmmaker, the artist, the public figure – when he leaves it to us to imagine what the man thought.”
The Playlist

Pier Paolo Pasolini

PIER PAOLO PASOLINI

Pier Paolo Pasolini (1922-1975) was een begenadigd totaalkunstenaar. Het grote talent beschikte over een onuitputtelijke energie en hanteerde afwisselend de pen, de kwast en de camera. Soms stond hij ook zelf voor de camera als acteur.
Hij wordt in Italië algemeen beschouwd als de meest oorspronkelijke dichter van zijn generatie. Zijn poëzie getuigt tegelijkertijd van politiek engagement en onbarmhartig zelfonderzoek. Internationale bekendheid verwierf hij echter met zijn films. Niet gehinderd door filmische wetten, ontwikkelde hij een heel eigen beeldtaal waarbij hij steeds de mens centraal stelde, ontdaan van schone schijn. Hij had de gave om met niet-professionele acteurs de essenties van de menselijke conditie te verbeelden, alleen al door het gebruik van een voortdurende stroom nietsverhullende close-ups van gezichten. Maar ook bekende acteurs wilden graag met hem werken, zoals Anna Magnani, Laura Betti, Silvana Mangano, Maria Callas, Terence Stamp en Totò.
Met zijn kritische opstelling ten opzichte van politiek, katholicisme en cultuur zette hij onvermoeibaar zijn schrijvende en filmische zoektocht voort tot hij in de nacht van 1 op 2 november 1975 werd vermoord. Met zijn dood kwam een abrupt einde aan een leven voor de film en dichtkunst.

Filmografie:
ACCATONE (1961)
MAMMA ROMA (1962)
LA RICOTTA (1962/63)
LA RABBIA (1963)
COMIZI D’AMORE (1964)
SOPRALUOGHI IN PALESTINA (1964)
IL VANGELO SECONDO MATTEO (1964)
UCCELACCI E UCCELLINI (1965)
LA TERRA VISTA DALLA LUNA (1966)
CHE COSA SONO LE NUVOLE? (1967)
EDIPO RE (1967)
APPUNTI PER UN FILM SULL’INDIA (1968)
TEOREMA (1968)
LA SEQUENZA DEL FIORE DI CARTA (1968)
PORCILE (1969)
MEDEA (1969)
APPUNTI PER UN’ORESTIADE AFRICANA (1968-1973)
LA MURA DI SANA’A (1970-1974)
IL DECAMERON (1970)
12 DICEMBRE (1972)
I RACCONTI DI CANTERBURY (1971-1972)
IL FIORE DELLE MILLE E UNA NOTTE (1974)
SALÒ, O LE 120 GIORNATE DI SODOMA (1975)

0

Begin met typen en druk op enter om te zoeken