Augustus 1715. Na een wandeling voelt Louis XIV een pijntje in zijn been. De dagen erna kwijt de Koning zich van zijn taken en verplichtingen, maar zijn slaap is koortsig. Hij eet steeds minder en verzwakt zienderogen. Dit is het begin van de lijdensweg van de grootste koning die Frankrijk kende. In de duistere paleisvertrekken, door kaarsen belicht in een fraai Rembrandtesk palet, trekt een stoet aan gezagsdragers, familieleden en hulpverleners langs het bed van de aan gangreen stervende vorst. Zijn vrouw Madame de Maintenon, zijn achterkleinzoon Louis XV en zijn lijfarts dokter Fagon, vrezen zijn dood. Ze proberen dit te verbergen voor het volk om de toekomst van het Franse koninkrijk te waarborgen.
Op 1 september 1715 overlijdt Lodewijk XIV in Versailles.

La Mort de Louis XIV is een bewerking van ‘Mémoires’ van Louis de Rouvroy, de hertog van Saint-Simon, een Frans hoveling en auteur van een omvangrijke geschiedenis van het Franse hof.

De Franse acteur Jean-Pierre Léaud (Parijs, 1944) maakte zijn filmdebuut toen hij 15 jaar was, als Antoine Doinel, alter ego van filmmaker François Truffaut, in diens Les Quatre Cents Coups (1959). Hierna volgde nog vier Truffaut-films met Léaud die het leven weergaven van Doinel, over een periode van 20 jaar.
Rollen in films van andere invloedrijke filmmakers volgden, zoals Jean-Luc Godard (o.a. Pierrot le Fou, Alphaville), Pier Paolo Pasolini (Porcile), Aki Kaurismäki (La Vie de Bohème, Le Havre), Bernardo Bertolucci (Last Tango in Paris, The Dreamers), Olivier Assayas (Paris s’Eveille, Irma Vep).

English version:
August 1715. After going for a walk, Louis XIV feels a pain in his leg. The next days, the king keeps fulfilling his duties and obligations, but his sleep is troubled and he has a serious fever. He barely eats and weakens increasingly. This is the start of the slow agony of the greatest king of France, surrounded by his relatives and doctors.
Awarded with the Golden Leopard at Locarno in 2013 for Story of my death, Albert Serra comes back to directing with The Death of Louis XIV, an adaptation of Saint Simon’s memoirs starring Jean-Pierre Léaud as the sun-King. The cult actor, who worked with all major director’s from the Nouvelle Vague, plays the dying king who cannot move from the Château de Versailles. Surrounded by his relatives and his closest counselors, who come in turns at his bedside, he attends only a few meetings and can barely rule his kingdom. His wife Madame de Maintenon, his grand-grandson Louis XV and his doctor Fagon, dread his last breath and try to hide it to the public, to preserve the future of France.

Vanaf 20 juli 2017 is MORT DE LOUIS XIV, LA te zien in de filmtheaters:
EYE Film, Amsterdam; De Filmhallen, Amsterdam; Rialto Filmtheater, Amsterdam; Filmhuis, Den Haag; 't Hoogt, Utrecht; FH O42, Nijmegen; Focus Filmtheater, Arnhem; Filmschuur, Haarlem; De Lieve Vrouw, Amersfoort; Lumiere Cinema, Maastricht; Fraterhuis, Zwolle; NatLab, Eindhoven; Concordia Cinema, Enschede

filmposter mort louis XIV

Frankrijk/Portugal/Spanje; 2016; kleur; 115 minuten; Frans gesproken; Nederlands ondertiteld.

Credits

Regisseur:
Acteurs: Jean-Pierre Léaud, Patrick d'Assumçao, Marc Susini, Irène Silvagni, Bernard Belin
Productie: Capricci
Camera: Jonathan Ricquebourg
Montage: Ariadna Ribas, Artur Tort, Albert Serra
Awards: Cannes 2016; Palme d'Or - Palme d'Honneur voor Jean-Pierre Léaud; Gaudí Awards 2017: Best Make-up and Costume Design; Lumière Awards 2017: Best Actor Jean-Pierre Léaud en Best Cinematography; Prix Jean Vigo 2016 for Feature Film
Scenario: Albert Serra, Thierry Lounas
Kostuums: Nina Avramovic
Sound-Design: Jordi Ribas

Over de regisseur:

De Catalaan Albert SERRA (1975, Spanje) is afgestudeerd in Spaanse filologie en literatuurwetenschap. Hij schrijft, regisseert en produceert theaterstukken en films.  Die laatste hebben vaak Europese mythen en literatuur tot onderwerp. In 2001 richtte Serra het productiebedrijf Andergraun Films op. Zijn tweede speelfilm Honor de cavallería werd door Cahiers du Cinéma gerekend tot de tien beste films van 2007. In 2013 vertoonde Centre Pompidou een retrospectief van zijn werk. Història de la meva mort is bekroond met een Gouden Luipaard op het filmfestival van Locarno in 2013. Voor La mort de Louis XIV ontving Serra in 2016 de Prix Jean Vigo.

FILMOGRAPHY

The Death of Louis XIV (2016): Cannes Film Festival – Official Selection
Story of my Death (2013): Festival del Film Locarno – Golden Leopard
Les noms du Christ (2011)
Birdsong (2008): Cannes Directors’ Fortnight
Honor de Cavalleria (2006): Viennale Directors Fortnight 2006 – Fipresci prize, Torino Film Festival 2006 – Best Film, Belfort Entrevues – Grand prize

SHORTS
Cuba Libre (short, 2013)
Le Seigneur a fait pour moi des merveilles (short, 2011)
Lectura d’un poema (short, 2010)
Bauca (short, 2009)
L’alto Arrigo (short, 2008)Russia (short, 2007)
Sant Pere de Rodes (short, 2006)
Super 8 (short, 2006), co-directed with Christophe Farnarier
Crespia (short, 2003)

 

MORT DE LOUIS XIV, LA MORT DE LOUIS XIV, LA MORT DE LOUIS XIV, LA MORT DE LOUIS XIV, LA MORT DE LOUIS XIV, LA MORT DE LOUIS XIV, LA MORT DE LOUIS XIV, LA MORT DE LOUIS XIV, LA

De pers over MORT DE LOUIS XIV, LA

interview de Filmkrant met Albert Serra

recensie de Filmkrant ****

Barok staaltje slow cinema, met een enorme hypnotiserende kracht
vk 4****

Albert Serra’s nauwkeurig observerende en prachtig uitgelichte La mort de Louis XIV (is) een uitzonderlijke ervaring.
FK 4****
must see film van de maand

Een bijzonder knappe vertolking van Léaud
Gelderlander/AD 4****

3 camera’s rond het bed van de 76-jarige monarch….Dat is gek genoeg inderdaad fascinerend
Trouw 4****

…decorumverlies en de aftakeling van de koning, die prachtig ingetogen wordt gespeeld door de Franse acteerlegende Léaud
Parool 4****

De broeierige close-upsfeer herinnert aan het werk van de Rus Aleksandr Sokoerov.
NRC 3***

regelmatig wordt Serra’s sfeerstuk zelf een schilderij
filmvandaag 4****
Het is een prachtig schouwspel om te zien, ondersteund door de schilderachtige, maar ook respectvolle wijze waarop Serra een en ander in beeld brengt.
cinemagazine 4****

“In his latest ‘sacred monster’ study, Albert Serra has made a film in a somewhat classic mode – ‘classic’ in the sense of contained, stately, solemn, somewhat in the manner of Straub-Huillet – and a film that is extremely beautiful and even moving, in a rigorously detached way. […] There’s a lot more to say about this strange, haunting film and about Léaud’s performance, but for now it struck me as a modest yet profound contemplation of mortality and history, and perhaps the most beautiful film seen in Cannes this year – where, although it was not part of the official selection, it would certainly have merited a place in the Competition itself. ”
Sight & Sound

“Cinematographer Jonathan Ricquebourg creates a visual look that echoes paintings by Holbein or Hogarth. Working with professional actors for the first time, Serra has also found his perfect Louis in Jean-Pierre Leaud. The make-up department do a fantastic job of creating a sickly pallor and Leaud is also given a spectacular plummage of frizzy gray hair that resembles two poodles fighting over a bone. Leaud plays with a weary indomitability, determined to carry on, gracious and dignified in his terrible suffering. The attention to detail extends to his performance with barely glimpsed grimaces of pain, the discomfort of swallowing, faraway looks and sudden moments of fierce concentration all building the impression of a great force fading away. It is easily the actor’s best role and most noteworthy performance in some time.”
Screen Daily

“Firstly, there is Jean-Pierre Leaud’s regal performance. Though it still takes a little effort to see the actor’s now leathery countenance without flashing back to his fresh-faced appearance as a 14-year-old in the most famous freeze-frame in cinema history, he does disappear into the role quite quickly. He’s dignified one moment, imperious the next — in one scene, he seems to prefer to choke rather than drink water from a glass that’s not actually crystal — and increasingly feeble and febrile. […] Secondly, the film simply looks stunning. Unlike the anachronistic, mannerist or intentionally somewhat barren production design of some his previous features, Serra here opts for a painterly approach that combines a certain realism (if also an enormous opulence) in costumes, wigs and furniture with a rich, painterly look full of flickering candles and enveloping shadows. The light is literally dying in Jonathan Ricquebourg’s richly textured cinematography, while Sebastian Vogler’s production design is an impressively coordinated assembly of red and gold velvets, silks and brocades that, despite being no-doubt the most luxurious in the kingdom, do nothing to alleviate the ruler’s pain.”
Hollywood Reporter

0

Begin met typen en druk op enter om te zoeken