“Er zijn in de wereld zoveel beelden, dat je denkt alles gezien te hebben. Al jaren zoek ik naar een beeld dat ontbreekt. Een foto die tussen 1975 en 1979 gemaakt is, door de Rode Khmer toen zij over Cambodja heersten. Een beeld op zich is natuurlijk geen bewijs van massamoord, maar het geeft stof tot nadenken, om de geschiedenis te reconstrueren.

Vergeefs zocht ik in archieven, in paperassen, op het Cambodjaanse platteland. Ik weet nu dat dat beeld zoek moest zijn, dat ik niet echt zocht. Want wellicht was het banaal, betekenisloos.
Dus maak ik het zelf.
Wat ik u geef is geen beeld of de zoektocht naar één beeld, maar het beeld van een zoektocht. Want dat kan met film.” (Rithy Panh)
Rithy Panh herdenkt in THE MISSING PICTURE zijn kindertijd in Cambodja. Als 13-jarige moest hij met zijn familie slavenarbeid verrichten voor de mannen van Pol Pot. Hij overleefde het als enige van het gezin.

Op 17 april 1975 bezetten de communistische troepen van de Rode Khmer de Cambodjaanse hoofdstad Phnom-Penh. Ze installeerden een dictatuur van angst en meedogenloze onderdrukking. Scholen, banken, horeca-gelegenheden werden gesloten. Burgers werden hun huizen uitgejaagd en ondergebracht in werkkampen, individuen werden letterlijk nummers, martelingen en executies waren de gangbare strafmaat voor iedereen die tegen het partijbeleid inging.

Geen gereconstrueerde interviews met daders en slachtoffers, zoals in Panh’s eerdere films ‘S21: The Khmer Rouge Killing Machine’ en ‘Duch, Master of the Forges of Hell’, waarmee hij zich ontpopte als ’s werelds allereerste filmische chroniqueur van de gruweldaden onder Pol Pot.

Zelfgemaakte klei-figuurtjes van beeldhouwer Sarith Mang, diorama’s en found footage-archiefbeelden zijn de ‘missing pictures’ waarmee Panh verslag doet van zijn jeugd en de ervaringen van zijn familie die werd omgebracht. Hij moet de beelden wel zelf creëren, want behalve de propaganda van de Khmer, zoals georkestreerde documentaires en slecht geacteerde actiescènes die ze gebruikten om hun overwinningen aan het volk te laten zien, is er geen gefilmd materiaal uit die tijd. De Franse voice-over is gebaseerd op teksten uit Panhs boek The Elimination.

Een enkele foto-uitsnede van broers en zussen komt langs, uit een vrolijke tijd voor Pol Pots troepen de hoofdstad binnenvielen met hun pure revolutie. Het begint met puurheid en het eindigt met haat, zegt de stem. Honderden kleifiguurtjes staan bevroren in landschappen waar de camera overheen dwaalt, stille getuigen bij gebrek aan sprekende.

Vanaf 27 maart 2014 is MISSING PICTURE, THE te zien in de filmtheaters.

Vanaf 10 juni 2014 op DVD verkrijgbaar!

dvd missing picture

Cambodja, Frankrijk; 2013; kleur; 95 minuten; Dolby 5.1;
Frans gesproken; Nederlands ondertiteld.

Credits

Regisseur:
Productie: Catherine Dussart Production (CDP)
Camera: Prum Mésar, Rithy Panh
Muziek: Marc Marder
Montage: Marie-Christine Rougerie, Rithy Panh
Awards: Prix Un Certain Regard, Cannes 2013, In Spirit for Freedom Award voor Beste Documentaire, Jerusalem Film festival 2013, Speciale Vermelding Jury International Film Festival Gent 2013, Nominatie Academy Awards (Oscars, Cambodjaanse inzending) 2014
Scenario: Rithy Panh
Design/Set decoration: Sarith Mang
Animatie: Sarith Mang
Sound-Design: Eric Tisserand

Over de regisseur:

Rithy Panh werd in 1964 geboren in Phnom Penh. Zijn vader was leraar en schoolinspecteur. Tijdens de gevangenschap in het werkkamp verloor hij zijn vader, moeder, zusjes en neven aan uitputting en de hongerdood. Zelf wist hij in 1979 te ontsnappen naar Thailand waar in een vluchtelingenkamp verbleef. Uiteindelijk belandde hij in Parijs, waar hij bij toeval tijdens zijn opleiding tot timmerman, een videocamera in de handen gedrukt kreeg. Hij studeerde af aan het Institut des Hautes études Cinématograpiques. In 1990 keerde hij terug naar Cambodja, maar Parijs blijft zijn thuisbasis.
Rithy Panh brak in 2003 door met ‘S21: The Khmer Rouge Killing Machine’, waarin hij getuigenissen filmde van voormalige gevangenen en bewakers uit een strafkamp van de Rode Khmer. In ‘Paper Cannot Wrap up Embers’ gaf hij met het grootst mogelijke respect een stem aan een paar van de dertigduizend vrouwen die vastzitten in de bordelen van Phnom Penh. Met deze film won hij de prijs voor Beste Documentaire, European Film Awards 2007.

FILMOGRAFIE:

SITE 2 (1989)
CINÉMA DE NOTRE TEMPS: Souleymane Cissé (1990, tv)
CAMBODIA: BETWEEN WAR AND PEACE (1991)
RICE PEOPLE (1994)
BOPHANA: A CAMBODIAN TRAGEDY (1996)
ONE EVENING AFTER THE WAR (1998)
THE LAND OF THE WANDERING SOULS (2000)
QUE LA BARQUE SE BRISE, QUE LA JONQUE S’ENTROUVE (2001, tv)
S-21: THE KHMER ROUGE KILLING MACHINE (2003)
THE PEOPLE OF ANGKOR (2003)
THE BURNT THEATRE (2005)
PAPER CANNOT WRAP UP EMBERS (2007)
THE SEA WALL (2008)
GIBIER D’ÉLEVAGE (2011)
DUCH, MASTER OF THE FORGES OF HELL (2012)
THE MISSING PICTURE (2013)

MISSING PICTURE, THE MISSING PICTURE, THE MISSING PICTURE, THE MISSING PICTURE, THE MISSING PICTURE, THE MISSING PICTURE, THE MISSING PICTURE, THE MISSING PICTURE, THE MISSING PICTURE, THE MISSING PICTURE, THE

De pers over MISSING PICTURE, THE

Als je maar één film kunt zien dit jaar, dan moet dit hem zijn. Cambodjaanse filmmaker haalt persoonlijke herinneringen op aan het schrikbewind van de Rode Khmer, gebruikmakend van poppetjes van klei en archiefbeelden om de taferelen in zijn geheugen uit te beelden. Het resultaat is verbijsterend en magisch. Een meesterwerk.
Mark Moorman (Parool)

“Zijn relaas is onthutsend, zijn stijl sober. De film is intiem en ijzingwekkend.”
NRC/ NRC Next *****

“The Missing Picture is aangrijpend, pijnlijk en prachtig. Panh maakte niet alleen een schrijnende getuigenis van de genocide in Cambodja en een eerbetoon aan zijn gestorven familieleden, maar ook een beeldschoon kunstwerk – een ongelooflijk knappe, indrukwekkende combinatie.”
De Volkskrant *****

“Poëtisch portret van een jeugd in het Cambodja van Pol Pot (…) Panh zoekt zijn verloren jeugd in een aangrijpende, spookachtige reconstructie, waarbij de kleifiguurtjes perfect de onschuld van de mensen uitdrukken.”
TROUW *****

“Keer op keer zien we beelden van het volk dat bergen werk verzet – beelden die door sommige westerse intellectuelen hogelijk werden gewaardeerd – en Rithy Panh dwingt ons beter te kijken naar wat we werkelijk zien. Niet alleen toen, maar ook nu.”
Het Parool *****

“Deze film met superlatieven aanbevelen zou vals voelen, want grote woorden schieten eigenlijk te kort. The Missing Picture moet simpelweg bekeken en doorleefd worden. Het is een van de essentiële films van onze tijd.”
De Filmkrant *****

“Een beeld zelf levert geen bewijs, legt de verteller uit, maar kan aanzetten tot nadenken. Dat is ook wat Panh’s beelden doen. Ze worden indringender doordat de kleifiguren er roerloos bij staan, bevroren in de tijd.”
De Telegraaf ****

“Mede door de oorspronkelijke geluidseffecten, die als een soort hoorspel onder het beeld zijn gemonteerd, wordt de film een onderdompelende kijkervaring.”
http://www.cinemagazine.nl ****

“Panh reikt de kijker een nieuw perspectief aan. Met The Missing Picture, die tussen documentaire en speelfilm in hangt, geeft hij een belangrijke aanvulling op de geschiedenis.”
http://www.filmtotaal.nl ****

“Panh overleeft de Rode Kmer. En hij leeft om erover te vertellen. Dat doet hij in The Missing Picture op magistrale wijze.”
http://www.hollanddoc.nl *****

“Na het sterke The Act of Killing vorig jaar is dit opnieuw een film van een maker die met een eigen stem een pijnlijk deel van de geschiedenis in Azië weet bloot te leggen. Een waar meesterwerk.”
http://www.moviescene.nl *****

“Whatever one takes away from “The Missing Picture,” there can be no doubt that its very existence — rising from the ashes of a system designed to obliterate, among other things, intellectual and artistic achievement — is itself a powerful form of resistance.”
(Variety)

“(…) In these moments, Panh’s sadness speaks as clearly about cinema as it does when discussing the sorrows of war. But with its hopeful, celluloid-touting conclusion, The Missing Picture contextualizes cinema not only as a form of magic (capable of transformative, elated power), but also of revolution.”
(Slant Magazine)

“The result is a gripping, fascinating and visually arresting memoir well deserving of its Un Certain Regard prize at the 2013 Cannes Film Festival.”
(Film.com)

“The Missing Picture is een picture die je niet mag missen.”
(naardecinema.com)

“The correct title of this film should have been The Missing Pictures for there is more than one picture missing here to lend it the impact it deserves.”
(Screen Daily)

0

Begin met typen en druk op enter om te zoeken