El Abrazo de la serpiente

Het Amazonegebied, begin 20ste eeuw. De tijd waarin nieuwe gebieden in kaart worden gebracht en lokale volkeren worden onderdrukt. Hier vindt een bijzondere ontmoeting plaats tussen twee ontdekkingsreizigers en een sjamaan, die samen beginnen aan een levensgevaarlijke tocht door de jungle. In adembenemende zwart-wit cinematografie.

In de vroege jaren 1900 ontmoeten de Duitse ontdekkingsreiziger Theo (gespeeld door de Belgische acteur Jan “Borgman” Bijvoet) en zijn lokale gids Manduca in de jungle van de Amazone de sjamaan Karamakate. Theo verblijft dan al lange tijd in het gebied, maar is ernstig ziek en op zoek naar een zeldzame, geneeskrachtige plant. De sjamaan, wiens volk vermoord en verdreven is door blanken, vergezelt het tweetal in de hoop overlevende stamleden te vinden. Wat volgt is een zowel fysiek als mentaal enerverende en uitputtende tocht over het water, geschoten in adembenemend fraaie zwart-witbeelden.
De reis vertelt over de invloed van de westerse hebzucht en zendingsdrang in het voorheen ongerepte gebied. De gebeurtenissen worden doorsneden met beelden van een expeditie die decennia later plaatsvindt, wanneer een jonge Amerikaan wordt geconfronteerd met een oude Karamakate. De film ademt de treurnis over een verloren beschaving, wier bijzondere inzichten en band met de natuur het Westen juist nu zoveel te leren heeft. De film is genomineerd voor de Academy Award voor Beste Film in een Buitenlandse Taal.

Reminiscent of Miguel Gomes’ Tabu

A visually mesmerizing exploration of man, nature and the destructive powers of colonialism,  El abrazo de la serpiente (Embrace of the Serpent) marks an impressively realized third feature from Colombian writer-director Ciro Guerra. Featuring knockout black-and-white cinematography and an array of breathtaking locations, this ethnographic journey into the heart of the Amazon.

Reminiscent of Miguel Gomes’ Tabu in its recreation of colonial events through a richly nostalgic modern prism, the story (written by Guerra and Jacques Toulemonde) was inspired by the journals of two explorers who traveled through the Colombian Amazon during the last century: the German Theodor Koch-Grunberg and the American Richard Evans Schultes, here transformed into the characters Theodor (Jan Bijvoet from Borgman) and Evan (Brionne Davis).
Cutting between 1909 and the 1940s, the parallel narratives chart each man’s voyage down a similar stretch of river as they search for a rare flower, the yakruna, with alleged healing powers. On both journeys they are guided by the same forlorn native shaman, Karamakate (Nilbio Torres in ’09, Antonio Bolivar in the ‘40s) – the surviving member of a tribe that was wiped out by years of brutal foreign invasions.

“Impossible to describe in words its beauty and splendor,” the Dutch explorer Theodor von Martins wrote of the Colombian Amazon in 1909, and no words are needed in light of David Gallego’s majestic lensing, his widescreen compositions capturing a lush rainforest setting in sharp, exquisitely subtle shades of monochrome. A young shaman named Karamakate (Nilbio Torres) squats beside a river, waiting and watchful, as two other men approach in a boat: Theo (Jan Bijvoet), a German explorer, and Manduca (Miguel Dionisio Ramos), his local guide. It’s sometime during the early 1900s, and Theo, grievously and mysteriously ill, is searching for the yakuna, an exceedingly rare flower that could heal him of his sickness. Although he alone knows how to find the coveted plant, Karamakate is none too eager to help one of the white men whose violent ways have made him the very last of his kind, and he similarly resents natives like Manduca, who submitted peacefully to their invaders and freely adopted Western customs.

Filled with regret over the loss of his people and unable to fully trust the men he agrees to accompany downriver, Karamakate ultimately proves an invaluable resource to the explorers, both of whom are curious about his culture and willing to go along for the ride without knowing where they’re headed. Theodor, who’s suffering from a fatal illness, is especially dependent on the witch doctor’s powers, taking hits of an herbal medicine (that could be some form of cocaine) in order to stay alive.
Following the dueling voyages as they head further into the heart of Amazonian darkness, Guerra and talented DP David Gallego use pristine widescreen imagery to underline the beauty of a place that’s slowly and sadly headed toward oblivion. For every magnificent stretch of forest and river, there are telling signs of destruction, such as a rubber plantation where a mutilated worker begs to be put out of his misery, or a Catholic mission that over the years becomes a decadent fiefdom ruled by a religious quack – an early version of the Kurtz compound in Apocalypse Now.

Along with the memorable set-pieces, atmospheric sound design by Carlos Garcia (Nymphomaniac) makes the jungle truly come alive, and as the two travelers reach their respective destinations they gradually merge into their lush surroundings. Only the music of Haydn’s The Creation – played on a portable phonograph in what seems like a nod to Herzog’s Fitzcarraldo – is there to remind us of lasting European influences, although even Karamakate can appreciate its hold over Evan’s psyche.

Vanaf 31 maart 2016 is ABRAZO DE LA SERPIENTE te zien in de filmtheaters.

Vanaf 23 augustus 2016 op DVD verkrijgbaar!

Colombia; 2015; zwart-wit; 123 minuten; Dolby 5.1;
Spaans, Engels, Duits, Portugees en talen uit de Amazone gesproken; Nederlands ondertiteld.

Credits

Regisseur:
Acteurs: Jan Bijvoet (Theodor Koch-Grunberg), Brionne Davis (Richard Evans Schultes), Luigi Sciamanna, Nilbio Torres, Antonio Bolívar
Productie: Christina Gallego
Camera: David Gallego
Muziek: Nascuy Linares
Montage: Etienne Boussac
Scenario: Ciro Guerra, Jacques Toulemonde Vidal; gebaseerd op de dagboeken van Theodor Koch-Grunberg en Richard Evans Schultes

Over de regisseur:

Ciro Guerra was born on February 6, 1981 in Río de Oro, Cesar, Colombia. He is a director and writer, known for El abrazo de la serpiente (2015), Los viajes del viento (2009) and La Sombra del Caminante (2004).
El abrazo de la serpiente won the C.I.C.A.E. Award. It won the Best Film award at the International Film Festivals of Odessa and Lima, where it also received a special prize by the Critics Jury.

ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE ABRAZO DE LA SERPIENTE

De pers over ABRAZO DE LA SERPIENTE

TROUW ✮✮✮✮✮ – Ronald Rovers
Regisseur Ciro Guerra gebruikt de reizen over de rivier om de effecten van het kolonialisme te tonen. (..) Haarscherpe beelden en een uitstekende geluidsontwerp creëren een levendige jungle die de twee reizigers langzaam naar zich toe trekt en in zich opneemt. Ondanks hun logica en analytisch vermogen weten ze daar geen weerstand aan te bieden, waardoor de toon van de film naar het einde toe iets magisch krijgt.

NRC – Dana Linsen ✮✮✮✮
Het water van de rivier, dat kronkelt als een slang, werkt als een spiegel en een tijdmachine. Onwerkelijke shots waarin alleen het water in overrompelend Cinemascope over het filmdoek golft, en waarin we de weelderige waterige wereld zachtjes omgekeerd voorbij zien varen, laten zien hoe bloeibaar en osmotisch tijd en ervaring zijn. (..) Het is een bad trip natuurlijk. Maar eentje die zo weergaloos is, dat hij met betovering en schoonheid laat zien dat werkelijk inzicht soms met pijn en afschuw over het menselijk oog gepaard moet gaan.

DE VOLKSKRANT – Berend Jan Bockting ✮✮✮✮
El Abrazo de la Serpiente opent een deur naar een andere, nieuwe wereld. Wat je te zien krijgt, is regelrecht ongrijpbaar, maar allesbehalve onbegrijpelijk. Daar maakt Ciro Guerra toverkunst.

DE FILMKRANT – Omar Larabi ✮✮✮✮
Karamakate, gids én moreel kompas, brengt ons dichter bij de natuur, bekeert ons, als het ware. Het voelt als een soort tegengif voor de rationaliteit van de wetenschap — een van de pijlers van beschaving. (..) Die transformerende reis door het oerwoud doet onvermijdelijk denken aan Heart of Darkness (1994) en Apocalypse Now (1979), ook verhalen waarin de ratio de mens verlaat. Toch verschilt Guerra’s invalshoek wezenlijk. Karamakate kan je zien als een ironische allegorie: hij staat voor alles wat wij westerlingen zijn vergeten over onszelf en onze omgeving, doordat we beschaafd denken te zijn.

PAROOL – Joost Broeren ✮✮✮✮
Het resultaat is een complexe en enerverende film, terecht voor een oscar genomineerd, die de kijker aan de kant van Karamakate zet, en de treurnis over zijn uitgestorven volk invoelbaar maakt.

CINEMAGAZINE – Ruby Sanders ✮✮✮✮ 1/2
Guerra houdt met de film niet alleen de Colombiaan een spiegel voor; elke kijker wordt gedwongen op zijn eigen leven en wereldbeeld te reflecteren. Er vormt zich, zonder romantische of gemakzuchtige aannames, een bewustwording, dat ons eigen denken niet de waarheid in pacht heeft. En ook dat mensen met compleet verschillende wereldbeelden, elkaar toch kunnen vinden in medemenselijkheid. Het maakt ‘El abrazo de la serpiente’ tot een historisch, psychologisch en cinematografisch meesterwerk.

VPRO/Cinema.nl – Karin Wolfs ✮✮✮✮
Guerra toont vanuit het perspectief van de oorspronkelijke bewoners het bloedige verleden van de in fraai zwart-wit geschoten jungle. Terechte Oscar-nominatie voor de beste niet-Engelstalige film.

Parool ✮✮✮✮
In Lumineus zwart-wit en met verrassend veel humor verhaalt regisseur Guerra deze tochten langs steeds verontrustendere taferelen naar het ‘heart of darkness’ diep in het regenwoud… Het resultaat is een complexe en enerverende film.

cinemagazine recensie

cinemagazine interview jan bijvoet

lachispa recensie
De Morgen
El abrazo de la serpiente, een visueel verbluffende film die evenzeer een ode is aan de natuur en tegelijk een variant op Apocalypse Now. En ook weer niet. Want de film is anders dan alles wat je voorheen hebt gezien. En mede daarom een must.

Focus
l’image est superbe!
Le temps de deux heures de cinéma fascinant, elle nous aura passionnés. Par la constante beauté visuelle, par les échanges intellectuels et humains qui s’y multiplient, par les enjeux aussi qui s’y expriment, et qui gardent une actualité par-delà toute distance historique.

Knack ****
El abrazo de la serpiente is geen film, maar een reis naar een andere wereld. Half waanzinnige droom, half pijnlijke historische werkelijkheid. Het mooie is dat de gewaagde artistieke keuzes en de complexe thematiek dit avontuurlijke requiem voor een verdwijnende wereld niet verlammen. De politieke, historische luciditeit en de drang naar authenticiteit blijken perfect combineerbaar met de opwinding van een psychedelische trip in het onbekende.

Un Grand Moment ****
Optant pour un hypnotique noir et blanc, Giro Guerra nous charme, nous trouble, afin de nous emporter, au-delà du temps et de toute narration. L’approche est d’une fluidité rare semblant faire de la forêt vierge le personnage principal du film.

L’expérience est d’autant plus envoûtante que le caractère sensoriel de la réalisation rompt toute frontière représentationnelle : nous pénétrons l’écran et survolons le fleuve, forts de partager un rêve total et salvateur que le cauchemar ancré par la colonisation ne peut détruire dès lors qu’il sommeille au plus profond de nous.

Standaard ****
Tot voor kort heette dé film over de Amazone Fitzcarraldo, maar Werner Herzog krijgt nu ervan langs door een jonge Colombiaan, Ciro Guerra. De Colombiaanse regisseur toont zich op zijn 35 meester over deze grootse productie. Onderweg trakteert hij op prachtige zwart-witfotografie – met een enkele scène in kleur. Hij laat zijn film meanderen als de rivier, maar houdt je aandacht erbij met al wat de jungle biedt, van slangen tot zombies en gevaarlijke gekken.
Zoals elke spirituele tocht in het oerwoud roept ook deze Heart of darkness op. Het is echter niet zozeer de waanzin die toeneemt met elke bocht van de rivier, als wel de verlichting. Guerra laat ons weer dromen.

Abrazo_10 (Andres Barrientos)web
0

Begin met typen en druk op enter om te zoeken